Het schaatsseizoen 2008-2009 gaat een belangrijke ontknoping krijgen. Komend weekend is op de splinternieuwe Olympic Oval in Vancouver de WK Afstanden en ik ben heel erg benieuwd of de Nederlandse schaatstop daar het seizoen nog glans kan geven. Sven Kramer is dit seizoen van een eenzaam niveau geweest. Niet alleen in Nederland maar op de hele wereld. Van dit type fenomenen worden er niet zoveel geboren. Ik gok zo eens in de 10 jaar.
Voor de rest vind ik het allemaal niet indrukwekkend. Zeker bij de vrouwen lijkt er sprake van collectief falen en is Jorien Voorhuis eigenlijk de enige die op internationaal niveau duidelijke vooruitgang heeft geboekt. Ook moet ik bij de sprintsters Margot Boer en Annette Gerritsen niet vergeten.
Een directe verklaring heb ik niet. Wel een kleine relativering. Er zijn in het Nederlandse schaatsen ook wel jaren geweest dat we voorafgaand aan de Olympische Spelen ongeveer alles wonnen wat er te winnen viel. Dat hield sporters en coaches ook niet scherp. Nu weten we waar we staan en ik zie zeker ervaren coaches als Gerard Kemkers en Jac Orie wel in staat om nu vakkundig bij te sturen en volgend jaar wel medailles te gaan oogsten met hun schaatsers. Talent hebben we zat, maar het gaat om finetuning. De laatste details.
Ik heb tijdens de finales van de World Cup in Salt Lake City genoten van de Amerikanen Trevor Marsicano en Shani Davis. Twee sporters die een jaar voor Vancouver veel Nederlandse schaatsers al slapeloze nachten bezorgen. De bezieling van deze twee en het op het oog gemak waarmee deze heren over het ijs van Salt Lake gingen was indrukwekkend. Zeker Davis kan volgend jaar een sensatie worden tijdens de Olympische Spelen.
Kritisch ben ik over de beslissing van de ISU om eerst op 1200 meter hoogte in Salt Lake City de finales om de World Cup te gaan rijden en nog geen week later op zeeniveau in Vancouver de WK Afstanden. Dan neem je je Eigen wedstrijden niet serieus! Het tijdsverschil in combinatie met het verschil in hoogtes, vraagt veel van een sporter. In veel gevallen te veel.
Dan de Canadezen. Zeker na het geblesseerd uitvallen van Jeremy Wotherspoon leek het lastig om een grote prijs te pakken, maar als ik nu kijk dan zijn de resultaten prima. Even de cijfers:
- Denny Morrison 2e 1000 m
- Kristina Groves 1e 1500 m en 2e 1000m
- Christine Nisbitt 1000m 1e en 1500 m 3e
Daarnaast is vooral de progressie van Brittany Schussler verrassend en positief. Donderdag begint dus in Vancouver de WK Afstanden. Op een nieuwe Olympic Oval. De eerste berichten die ik uit Canada krijg zijn positief en dus verwacht ik er veel van.
© 2009 LinkiT / Ab Krook