• 16/07/2009

Cindy Klassen werkt in relatieve stilte aan comeback

Cindy Klassen is net teruggekeerd van een fietskamp in de Verenigde Staten. De vijfvoudig medaillewinnares van de Olympische Spelen in Turijn (2006) werkt in relatieve stilte aan een succesvolle comeback op het ijs, nadat ze afgelopen zomer aan beide knieën werd geopereerd. „„Alles verloopt volgens schema”, vertelt ze enthousiast vanuit de Olympic Oval in Calgary, vlak voordat ze aan haar krachttraining moet beginnen.

De 29-jarige schaatsster woont dit jaar afwisselend in Calgary en Richmond, de plaats waar de olympische ijsbaan staat, en werkt haar eigen trainingsprogramma af. Ze heeft weliswaar nog steeds een flinke trainingsachterstand ten opzichte van haar teamgenoten, maar Klassen is overduidelijk aan een inhaalrace bezig. „Ik geniet er van om weer hard te kunnen trainen. Het is een enorme uitdaging om na een lange periode van afwezigheid weer terug te keren aan de top. Niemand weet of het me al lukken, ik ook niet. Maar juist dat maakt het zo ontzettend spannend en leuk.”

Drieëneenhalf jaar geleden werd Klassen door IOC-voorzitter Jacques Rogge nog uitgeroepen tot de vrouw van de Spelen, nadat ze in Turijn eenmaal goud (op de 1500 meter), tweemaal zilver (1000 meter en ploegachtervolging) en tweemaal brons (3000 en 5000 meter) in de wacht had gesleept. Maar in de jaren die volgden werd Klassen vooral achtervolgd door allerhande tegenslagen. Haar laatste internationale wedstrijd was een World Cup in februari 2008, toen ze halsoverkop terugkeerde naar huis omdat haar zus Lisa een zwaar ongeluk had gehad. Afgelopen zomer ging Cindy Klassen zelf onder het mes voor een operatie aan beide knieën. Na tien jaar topsport op het hoogste niveau bedreven te hebben, waren die hard aan een opknapbeurt toe. Beide operaties verliepen succesvol. Inmiddels heeft Klassen alweer op het ijs gestaan.

„Mijn knieën zijn nog wel pijnlijk af en toe. Ik kan ze zeker nog niet volledig belasten op dit moment. Maar naarmate de knieën meer kunnen hebben, moet het daar wel naar toe. Of de knieën uiteindelijk weer net zo sterk worden als voorheen, blijft voorlopig nog een groot vraagteken. Ook voor mij. We zullen zien”, vertelt Klassen, die beseft dat ze het mogelijke verlies aan kracht zal moeten compenseren met een betere techniek. „De techniek is superbelangrijk. Daar focussen we ons in belangrijke mate op.”

Ondertussen waakt Cindy Klassen ervoor om al te hoge verwachtingen te scheppen met het oog op de Olympische Spelen in Vancouver. De pupil van coach Michael Crowe wil nog niet verder vooruit kijken dan naar de kwalificatiewedstrijden, medio december op de olympische ijsvloer van Richmond. „Ik moet eerst maar eens zorgen dat ik op de Spelen beland”, vertelt ze lachend. Aan olympisch eremetaal in Vancouver heeft ze dan ook nog geen seconde gedacht. Althans, dat beweert ze. „Mijn lot ligt in Gods handen. Ik probeer van dag tot dag te leven.”

Klassen is overigens zeer content met LinkiT als hoofdsponsor van Speed Skating Canada, de Canadese schaatsbond. Doordat afgelopen seizoen volledig aan haar voorbij ging, volgde ze de toetreding van LinkiT tot de Canadese schaatsfamilie vanaf de zijlijn. „Maar ik beschouw het als een eer dat een bedrijf uit Nederland, waar het schaatsen zó ontzettend populair is, ervoor heeft gekozen om geen Nederlandse, maar Canadese schaatsers te ondersteunen. Dat getuigt van lef en klasse. Ik vind dat geweldig. Thanks, LinkiT.”