Columns van Ab Krook Columns van Ingrid Paul Columns van Frank Woestenburg Columns van Ria Visser

Jeremy Wotherspoon: ,,Ik probeer me geen zorgen te maken over de concurrentie”

Jeremy WotherspoonZijn erelijst is indrukwekkend. Jeremy Wotherspoon (32) werd in zijn carrière al viermaal wereldkampioen sprint, tweemaal wereldkampioen op de 500 meter en eenmaal op de 1000 meter. Daarnaast vestigde de Canadees liefst vijftien keer een wereldrecord. Alleen olympisch goud ontbreekt nog altijd op zijn palmares. Zowel in Nagano (1998), Salt Lake City (2002) als Turijn (2006) greep hij steeds naast de hoofdprijs. Komend seizoen waagt Wotherspoon, door velen gezien als de beste sprinter aller tijden, tijdens de Winterspelen in Vancouver een ultieme poging alsnog eeuwige roem te vergaren. Een vraaggesprek.

Hoe is jouw voorbereiding op het olympisch seizoen tot dusver verlopen?

Jeremy: ,,Alles gaat inmiddels weer naar wens. Ik had de nodige problemen met het schaatsen in juni en juli en raakte daardoor aardig gefrustreerd. Maar inmiddels heb ik ontdekt waar ik technisch aan moet werken en wat ik moet doen om fysiek weer optimaal fit te worden.”

Ben je weer volledig fit, na je ongelukkige val van begin vorig seizoen tijdens de World Cup in Berlijn, waarbij je je arm brak?

Jeremy: ,,Gelukkig wel. Ik kan weer gewoon het volledige trainingsprogramma maximaal meedraaien. Er is dan ook niet zoveel meer te vertellen over mijn val van november. De arm is namelijk weer optimaal hersteld. Ik beschouw de boarding in Berlijn echter wel als onveilig. Kussens moeten namelijk niet alleen een schaatser absorberen, maar ook een beetje meebewegen om zodoende de impact van de val te verkleinen. In Berlijn is dat onmogelijk vanwege de stalen omheining erachter.”

Wat zijn je verwachtingen van de komende Olympische Spelen in Vancouver?

Jeremy: ,,Die heb ik niet. Ik kan de toekomst niet voorspellen, dus ik verwacht niets. Ik heb niets te klagen hoe mijn carrière tot nu toe is verlopen. Dit is wie ik ben en daar mag ik volgens mij tevreden over zijn.”

Hoe belangrijk is het voor het schaatsen in Canada dat de Winterspelen na Calgary (1988) weer eens in eigen land worden gehouden?

Jeremy: ,,Het heeft in ieder geval een gunstig effect gehad op fondsenwerving en op aandacht van het grote publiek voor onze sport. Toch zullen de Spelen voor mijn gevoel niet dezelfde impact op de sport in zijn geheel hebben als bijvoorbeeld Calgary ‘88. Immers, voor die tijd hadden we nog niet eens een overdekte ijsbaan. Ik ben er echter van overtuigd dat het ook in Vancouver mooie Spelen zullen worden. Sommige schaatsers voelen waarschijnlijk nu al de spanning stijgen, mede vanwege het feit dat de interesse van de Canadese media flink is toegenomen. Daar schuilt meteen ook een gevaar in. Al die aandacht maakt het makkelijker om te vergeten waar je alles voor doet, wat je écht wilt en kan je bijvoorbeeld een gevoel geven dat je móet winnen. En die druk kan averechts werken.”

Wie beschouw je als je voornaamste concurrenten in Vancouver op de 500 en 1000 meter?

Jeremy: ,,Die vraag kan ik pas beantwoorden als het seizoen begonnen is en ik weet waar ik zelf sta en waar de rest staat. Maar ik probeer me in de regel geen zorgen te maken over de concurrentie. Ik ga gewoon mijn uiterste best doen en zal trachten mezelf te blijven en te genieten van de competitie. Relaxed, maar geconcentreerd op wat ik aan het doen ben, zonder daarbij gedachten op te roepen over verleden of toekomst. Dat is immers verspilde energie.”

Over toekomst gesproken, wordt komend seizoen jouw laatste seizoen en wat zijn dan eventueel je plannen na je carrière?

Jeremy: ,,Dit wordt in principe mijn laatste seizoen. Althans, dat vermoed ik. Daarna ga ik wellicht het trainersvak in. En daarna? Dan zou ik wel wijnboer willen worden. Het lijkt me geweldig mijn eigen druiven te telen en er vervolgens wijn van te maken. Maar dat is heel verre toekomstmuziek. Eerst heb ik nog een klus te klaren, in februari in Vancouver.”

Reageer op dit bericht