• 17/12/2009

Column Ab Krook: Spanning en sensatie op de ijsbanen…

Ik kan me niet heugen dat er een seizoen spannender en met meer tumult is begonnen dan dit jaar. Op en rond de baan gebeurde van alles. De zware enkel/hielfractuur van Marjan Timmer, het wereldrecord van Shani Davis, maar ook de massale ziektemelding van de Nederlandse schaatsers bij de World Cup in Salt Lake City. Een Olympisch seizoen is nooit saai, want al het nieuws wordt fors uitvergroot en gaat de hele wereld over.

We hebben na Salt Lake City de eerste cyclus van World Cup’s gehad. Als we eerst naar de Nederlanders kijken dan valt de grilligheid van de prestaties op. Behalve Sven Kramer en Bob de Jong rijden de meesten wisselvallig en kunnen we op basis van de huidige situatie best met enige zorg naar de Olympische Winterspelen in Vancouver kijken. Maar Olympische spelen zorgen altijd voor verrassingen en in 7 weken kan er veel gebeuren. Overigens was er in het Nederlandse kamp wel een opmerkelijke debutant, namelijk Ronald Mulder die op de 500 meter liet zien behoorlijk wat in zijn mars te hebben.

Ik denk dat we pas na het Aegon Kwalificatie Toernooi de tussenbalans op kunnen maken gaan maken. Dan zijn er de onderlinge krachtmetingen en zien we wie wel en niet de vorm te pakken hebben. Voor mij ligt het grootste probleem bij de Nederlandse vrouwen die vooral op de langere afstanden nog ver van de wereldtop verwijderd zijn. Daar moeten nog stapjes gemaakt worden, zoals de dames dat op de televisie zelf altijd zo mooi weten te zeggen.

Dat brengt mij vanzelf bij de Canadezen. Vooral over de vrouwen ben ik erg enthousiast. Zowel Groves als Nesbitt hebben al hun Worldcups gewonnen en presenteren zich op dit moment nadrukkelijk als favorieten voor goud op de midden – en lange afstanden. Hier zie je ook sterk het voordeel van veel buitenlandse schaatsploegen ten opzichte van de Nederlanders. De toppers in Canada werken via een goede structuur en strakke planning in alle rust naar de Olympische Winterspelen. Groves, Nesbitt, Schussler en Hughes plus de anderen maken zich niet druk om de eindeloze reeks skate-offs en wedstrijden die de Nederlanders wel voor hun kiezen krijgen.

Hier zit voor de Nederlanders de zwakke plek. Ik zou gezien de prestatiedichtheid hier niet weten hoe het anders zou moeten, maar met het eindeloos selecteren verliezen we in de aanloop naar de Spelen ook toppers. Over toppers gesproken. Het gaat aan Canadese kant nog een dubbeltje op zijn kant worden of Jeremy Wotherspoon zich gaat plaatsen voor “Vancouver”. Ik hoop dat het hem lukt! Wotherspoon is een groot icoon in het schaatsen en verdient een afscheid op het allerhoogste podium: het Olympische!

De Nederlanders moeten zich eind december kwalificeren voor de Winterspelen in Vancouver. Voor de Canadezen wachten de trials in Calgary. Ik denk dat iedereen het jammer vindt dat dat niet meteen op de Olympische piste kan plaats vinden, omdat die dicht is vanwege werkzaamheden. Het zou een fraaie Generale Repetitie zijn geweest!

© 2009 Linkit / Ab Krook