Op de vrijdag stonden zowel de kwart als de halve finale bij de heren op het programma. Canada mocht als eerste van start tegen de Italiaanse mannen die hun titel wilden verdedigen. Na een zeer overtuigende start liep team Canada steeds verder weg bij de titel verdediger. Een korte opleving met Fabris op kop mocht niet baten. Met een nieuw Olympisch record wonnen de Canadezen overtuigend! Aansluitend maakten Korea en Noorwegen het wel heel spannend. Met het blote oog was niet te zien dat de derde Noor net iets eerder zijn schaats over de lijn schoof dan de laatste Koreaan 3/100 van een seconde was het verschil in Noors voordeel!

In rit drie liet team USA geen spaan heel van de Japanners en gingen door naar de halve finale. De laatste kwart finale leek een opwarmertje te worden voor Nederland, maar de Zweden bleken een stugge tegenstander. Toch kwalificeerden Kuipers, Kramer en Blokhuijsen zich met 2 seconden voorsprong.
De halve finale was later op dezelfde dag. De Noren mochten tegen Canada rijden en dachten kans te maken op de finale. Al gelijk aan de start werd de doelstelling van Canada echter kenbaar gemaakt. De Noren kwamen op achterstand en met opnieuw een nieuw Olympisch record kwalificeerde Giroux, Morrisson en Malkowsky zich voor de finale! De gedroomde tegenstander voor iedereen was Nederland, maar door een slechte rit met een hoop miscommunicatie en een tegenstander die niet op wil geven werd de droom een nachtmerrie. Team USA ging naar de finale in plaats van Kramer, Tuitert en Blokhuijsen. De teleurstelling rondom de oval was enorm maar die maakte al snel plaats voor vreugde door de 100ste gouden plak die Nicolien Sauerbreij voor Nederland veroverde bij het snowboarden.

Zaterdag
De eerste ritten op de zaterdag waren om plek 5 tot en met 8. De zweden reden zeer overtuigend naar de 7e plek en lieten de Japanners ver achter zich. Zuid Korea reed opnieuw een goede race en dit keer leverde het wel resultaat op. Italië werd volledig zoek gereden en de Italiaanse mannen vielen op het einde ook nog eens uit een. Korea 5 en Italië 6.

Als opwarmer voor de finale streden Nederland en Noorwegen om de bronzen plak. Het ging met Blokhuijsen, Kramer en Tuitert een stuk beter dan de dag er voor. In een nieuw Olympisch record werden de Noren verslagen, ondanks dat zij hun beste race van het jaar reden. Het was een schrale troost voor de Nederlanders die eigenlijk alleen met goud tevreden mochten zijn.

De finale werd een spannende rit met de vechters van USA tegen het perfecte teamwork van Canada. Iedereen in de oval ging op de banken en met een miniem verschil versloeg Canada team USA. Een onverwachte maar super prestatie voor de mannen van Ingrid Paul.

Acht dames teams streden op vrijdag voor een plek in de halve finale de volgende dag. De grootste verassing was de uitschakeling van de Canadese dames door team USA in de vierde rit. Het team met Groves Schussler en de gouden Nesbitt was de grote favoriet voor de gouden plak maar kwam de gehele rit niet goed op gang. Hierdoor was de kans op een medaille al na één rit verkeken.

Ook de Nederlandse dames redde het niet om zich voor de medailleraces te kwalificeren. De Duitse dames die verrassend met Annie Friesinger reden waren sneller. W st, Groenewold en Valkenburg werden in rit 3 op ca 1,5 seconde gereden. Met name Groenewold had moeite om op het laatst het tempo van Wust te volgen.

In de eerste rit verpulverde de Japanse dames Korea en in rit twee leken de Russische dames de overwinning op te gaan eisen van de Polen maar doordat ze op het einde uit een vielen en doordat de Poolse dames sterk finishte gingen zij uiteindelijk door naar de halve finale op zaterdag.

Zaterdag
In de eerste halve eindstrijd won Japan in een spannende race nipt van Polen en kwalificeerde zich als eerste verrassend voor de finale. De tweede halve eindstrijd was zeer spectaculair. Met Friesinger die in de laatset ronde haar balans volledig kwijt was en de race beëindigde met een snoekduik en een aantal zwembewegingen wonnen de Duitse dames.

Na de halve finales kwamen de races om de 5^e tot en met de 8^e plek aan bod. Op basis van de slechtste tijden streden Korea en Rusland om plek 7 en 8. Deze rit werd gewonnen door Rusland maar de Koreaanse finishte dichterbij dan verwacht.

De toplanden Nederland en Canada streden om plek 5. Met de snelste tijd gereden tijdens deze Olympische Spelen namen Nesbitt, Schussler en Groves revanche voor hun uitschakeling de vorige dag, maar ondanks deze tijd overheerste de teleurstelling. Bij Nederland verving Jorien Voorhuis de vermoeide Groenewold. Dit mocht niet helpen en wat restte was een 6^e plek.

De strijd om het brons werd na een mooie rit zeer verrassend gewonnen door Polen en daarmee lieten de dames Het team USA met lege handen achter. De Poolse dames vierden de onverwachte bronzen plak als of hij van goud was.

De Finale leek een prooi te worden voor de Japanse. Zeer onverwacht reden ze gestaag weg bij de Duiotse dames. Tot dat op het einde Beckert op kop kwam en ze moeizaam iets dichterbij kwamen. In de laatste ronde werd de achterstand omgezet in een 2/100 seconde grote voorsprong. Goud voor de Duitse meiden!

De beide topfavorieten trainden indrukwekkend. De Nederlandse mannen straalden uit dat ze voor niets minder dan goud gaan en ook dat ze al jaren met elkaar rijden. Er wordt gekozen om de kwartfinalemet Simon Kuipers, Jan Blokhuijsenen Sven Kramer te starten. De halve finale zal Mark Tuitert de plekvan Simon overnemen.

De Canadese damesteam reed in eerste instantiemet 5 dames. Shanon Rempel was de eerste die afviel en dus geen medaille gaat winnen. Cindy Klassen wordt de reserve, maar Ingrid Paul verwacht niet dat ze in een race zal starten. De vaste drie meiden Groves, Nesbitt en Schussler starten naar verwachting in elke race. Er waren in nog veel journalisten die riepen dat hetslim is om Hughes op te stellen. Deze keus zou niet slim zijn omdat ze nog nooit mee gereden heeft en geen basisstart snelheid heeft. Dit weegt zwaarder dan het gegeven dat ze in de flow zit door haarbronzen plak, volgens Ingrid.

Bij de Nederlandsedames is Elma de Vries afgevallen, ze trainde dan ook al niet meer mee. Jorien Voorhuis reed wel mee maar is duidelijk de reserve, ze rijdt achteraan en oefent ook niet mee met starten. De Nederlandse dames rijden een goede training.

De Canadese mannen gaan van start met Roberge als reserve, hij reed wel continue mee, maar ook hij liet het startenzitten. Morrison, Giroux en Malkowsky gaan het doen voor Canada. Ze worden gezien als een outsider voor de medailles.

De kansen voor de Canadese mannen zijn flink gestegen door degunstige loting. Ze hebben eerst Italië alstegenstander. De winnaars van goud in Turijn ogen echter niet in de sterkstevorm. De 1/2 finale brengt mogelijk Noorwegen of Zuid Korea. Pas in de Finale morgen kunnen ze Nederland tegenkomen.

Nederlandstart tegen Zweden om vervolgens tegen team USA of Japan te mogen starten. Er is dus een reële kans op een finale Nederland-Canada!

Bij de vrouwen start Canada tegen team USA. Dit moet te doen zijn. Nederland trof het minder met de Duitse dames. Ze zijn echter niet kansloos omdat deDuitse niet de snelste starters zijn. De winnar van deze race komt vervolgens tegen Canada te staan in de 1/2 finale. Een zware poule voor alle teams en de winnaar van deze halve finale maakt een grote kans op de gouden plak.

De andere poule bestaat uit Japan tegen Korea en Rusland tegen Polen. Deze laatste twee landen zijn outsiders voor een plak.

Wotherspoon heeft de laatste tijd fysieke ongemakken gehad en het herstel van het afgelopen jaar als gevolg van een gebroken linkerarm was veeleisend. “In het eerste deel van de race voelde ik me goed. Maar ik leed aan het eind. Het was niet de finish was ik hopen.”

Het gemis van het Olympisch goud is een hiaat in zijn carrière, ondanks de top prestaties die Wotherspoon heeft geleverd tijdens zijn carrière. Eén zilveren medaille, 12 jaar geleden in Nagano behaald, is voor een groot kampioen met 67 WC-overwinningen (een record), vier WK Sprint titels en 13 WC-overall 500 meter kampioenschappen te weinig.

“Als alles klopt is hij de beste schaatser ik ooit heb gezien.” Aldus zijn coach Crowe. “Als ik hem zie schaatsen krijg ik nog steeds kippenvel van hoe technisch perfect hij rijdt.”

“Ik kan niet het verleden helaas niet veranderen,”zei Jeremy.” Ik kan niet veranderen wat er vandaag gebeurd is. Of maandag. Dus ik ben niet van plan om te treuren. Op de vraag of de Olympische teleurstelling hem gaat achtervolgen, glimlachte hij: “Ik hoop het niet.”

Opnieuw stond er een Zuid-Koreaan op het podium. Na het goud op de 500 meter behaalde Mo Tae-Bum een mooie tweede plek op de 1000 meter. In zijn slipstream schaatste Chad Hedrick naar het brons. Hierdoor vielen de Nederlanders naast het podium. Stefan Groothuis was de beste op plek 4. Mark Tuitert werd 5^e net voor Simon Kuipers die het rijtje kompleet maakte met de 6^e plek. Jan Bos viel net buiten de top 10 en werd 12^e.

De Canadezen konden helaas niet imponeren. Denny Morrison verloor in een rechtstreeks duel van Tuitert en behaalde plek 13, waarmee hij de beste Canadees was. Gelijk achter hem eindigde Jeremy Wotherspoon als 14^e in zijn laatste Olympische race. Francois-Olivier Roberge schaatste naar de 20^e plek en Kyle Parrott werd de laagst gekwalificeerde Canadees op plek 24.

Voor zowel Nederland als Canada was het al met al een teleurstellende avond. Wel is er een sprankje hoop. Doordat Davis niet al te ver weg reed van de rest is er een kans op revanche op de 1500 meter a.s. zaterdag.

Naast Tae-Bum stonden er nog twee Aziaten op het podium. Zilver was er voor Nagashima (35,11 + 34,87) en brons voor Kato (34,94 + 35,07), beide zijn afkomstig uit Japan. Helaas voor de fanatieke Canadezen werd het niet de avond van Jeremy Wothetspoon. Een fikse blessure aan het einde van het vorige seizoen gooide roet in het eten. Toch mocht Wotherspoon maandagnacht na afloop van de eerste omloop op de 500 meter denken aan eremetaal. Het liep uiteindelijk anders. Op de eerste 500 m werd het nog keurig 5e (35,09), maar zijn tweede race was teleurstellend; 12e in 35,18. “Ik ben toch een beetje teleurgesteld, ik had het gevoel dat er meer in zat’” Na zijn negende plaats wilde hij nog wel het publiek danken. “Ik voelde me erg gesteund op het ijs. Ik weet dat iedereen mij die gouden plak gunde, het heeft alleen niet zo mogen zijn.” Door dit resultaat eindigde Jeremy pas als tweede Canadees. Jamie Gregg eindigde voor hem door 35,14 (9e) en 35,12 (8e) te rijden. Overall werd hij hier ook 8e mee.
De overige Canadezen reden te wisselvallig en te matig om echt mee te doen. Mike Ireland eindigde als 16e met 35,39 (17e) en 35,25 (13e). Kyle Parrott noteerde 35,58 (21e) en 35,76 (23e) en eindigde als 21e.

Jan Smeekens en Ronald Mulder reden beide niet vlekkeloos, maar ondanks dat wel goed. Een podiumplaats zat er net niet in maar de 6e plek van Smeekens is ook een mooi resultaat voor de debutant. Met 35,16 (11e) en 35,05 (4e) heeft hij zich definitief tussen de toppers genesteld. Net als Ronald Mulder. Hij eindigde uiteindelijk als 11e maar zit nog geen 1/10e achter Smeekens. Met tweemaal een 10e plek in 35,16 en 35,14 was hij er dichtbij.

Jan Bos en Simon Kuipers reden mee in de achterhoede en eindigden als 29e en 20e.

Bij de mannen van Canada was het even schrikken toen Jeremy Wotherspoon uit de bocht vloog en kennis maakte met de boarding. Deze stond echter goed opgesteld en Jeremy stond zonder lichamelijk ongemak weer op. Hierdoor noteerde hij echter geen tijd op de 500 meter. Denny Morrison klokte de tweede tijd van de dag op de 1.000 meter. Hij finishte na de reeks 17,06 – 25,72 – 27,01 in een tijd van 1.09,79, achter Shani Davis.

Want als het over Vancouver ging, ging het de afgelopen weken niet alleen over sport, maar ook (of vooral) over triviale zaken als busbanen die geopend werden, narcissen die in bloei stonden, prostituees die vreesden voor een onhandelbare toestroom van olympische toeristen, rode of groene blokjes in de bochten, zwervers op blote voeten en – uiteraard – de Paus, die zijn zegen over het evenement uitsprak. Dat laatste is toch maar mooi meegenomen trouwens…

Nu het evenement – gelukkig – op punt van beginnen staat, wordt de olympische onzin langzaam maar zeker verdrongen door de harde realiteit. Oftewel, door de jacht van ruim 2700 olympiërs uit 82 landen op goud en eeuwige roem. Voor het overgrote deel daarvan zal de Spelen in sportief opzicht uitlopen op een teleurstelling, aangezien er altijd meer verliezers dan winnaars zijn.

Aan alles en iedereen in Vancouver merk je ondertussen dat de spanning toeneemt. Bij sporters, coaches, sponsors, vrijwilligers en media. Iedereen gaat daar anders mee om. De een schiet in de stress, de ander geniet van de olympische chaos en hectiek om hem heen. Sven Kramer, één van de sporters die alle schijnwerpers van de internationale media op zich weet gericht, behoort tot die laatste categorie. Ogenschijnlijk relaxed leeft hij toe naar zijn eerste race, op zaterdag de dertiende, maar ondertussen kan ook hij nauwelijks meer wachten op het moment dat hij daadwerkelijk aan de start wordt geroepen in de Richmond Olympic Oval. Hij voelt zich als een tijger, die behoedzaam zijn prooi besluipt en dan ineens zal toeslaan. Hard en genadeloos. Zo ziet hij het in ieder geval voor zich.

Sven Kramer is op drie afstanden (5000 en 10.000 meter, ploegachtervolging) kansrijk voor olympisch goud en wellicht kan hij ook op de 1500 meter nog voor een stunt zorgen. Vancouver wordt – althans, als het aan hem ligt – tijdelijk omgetoverd tot Svencouver.

In de schaduw van Sven Kramer en ook Shani Davis, die eveneens op vier afstanden uitkomt,
kan echter ook Christine Nesbitt olympische geschiedenis schrijven. De geboren Australische komt op de 1000 en 1500 meter alsmede op de ploegachtervolging in aanmerking voor eeuwige roem. Desondanks gaat de massale aandacht van de internationale media vooralsnog aan de Canadese kopvrouw voorbij. En Nesbitt vindt het prima. Ze voelt zich op haar gemak wanneer ze in relatieve anonimiteit haar vak kan uitoefenen en ook nog eens in de rol van underdog kan kruipen. Hoe lastig dat laatste ook is. ,,Ik zal niet de enige zijn die tijdens de Spelen in topvorm verkeert”, zo probeerde ze eerder deze week de hooggespannen verwachtingen nog enigszins te temperen.

Nesbitt was er vier jaar geleden in Turijn al bij, maar was toen nog een deelneemster in de geest van baron Pierre de Coubertin. ,,Een nobody”, noemde ze zichzelf. Echter, in Vancouver is zij de aangewezen persoon om het thuisland van de ondankbare erfernis van Calgary 1988, toen Canada geen enkele gouden medaille won, af te helpen. Zelf wil ze er in de laatste dagen van haar voorbereiding niet al teveel woorden aan vuil maken. Ze gunt voorlopig anderen een rol in de schijnwerpers. Haar tijd komt nog. Ergens volgende week waarschijnlijk…

Frank Woestenburg (sportverslaggever De Telegraaf)

Ontdek Olympisch talent op de Richmond Openbare Bibliotheek ‘Coach tentoonstelling’, gemaakt door LiveWires Design Ltd. Olympische coaches zijn beroemd om het ontdekken van talent, lang voordat een atleet begint met het winnen van races. Het Brighouse Branch van de Richmond Openbare Bibliotheek heeft hier een tentoonstelling aan gewijd.

De afgelopen zes maanden hebben de ‘Coach tentoonstelling’ ontwerpers, Olympische coaches uit Canada, de Verenigde Staten en Europa gevolgd bij het trainen van twintig topatleten. Tien van de atleten – waaronder skeleton atleet Jeff Pain, schaatster Clara Hughes en hockeyster Hailey Wickenheiser – hebben olympische ervaring. De andere tien zijn nieuwe gezichten. Een van de nieuwe gezichten is schaatser Mathieu Giroux.

Bezoekers kunnen bij de tentoonstelling onder andere kleding en sportatributen bijgedragen door de sporters bekijken. Daarna kunnen bezoekers meedoen aan een wedstrijd om te bepalen hoe elk van de twintig atleten zich zullen plaats in het eindklassement. De winnaar van de wedstrijd ontvangt een ingelijste foto van hun favoriete WK schaatser. Om bezoekers voor te bereiden op de wedstrijd, heeft de tentoonstelling een website, www.braincells.net die games en interviews met de sporters en hun coaches omvat. De tentoonstelling loopt tot 28 februari.

“Coach is een must-see tentoonstelling voor iedereen, kinderen en families,” zegt Dace Starr, senior bibliothecaris. “Het is een hands-on game en interactieve wetenscschappelijke tentoonstelling over Olympische atleten en coaches, die er toebijdraagt dat sport en fitness leuk is,” aldus Starr. “Met ‘Coach’ kunt u uw hockey vaardigheden uitproberen.

“In Canada is er bijna geen aandacht aan mijn early tweet besteed, omdat het al veel in de kranten had gestaan. Na weken van speculeren in diverse kranten, las ik op vrijdagmorgen een artikel in de Toronto Star waarin gemeld werd dat Clara vrijdag als vlaggedrager bekend Ggemaakt zou worden, daarna heb ik het in het op twitter geplaatst.” adus Ingrid Paul.

Ingrid vertelt verder, “De aandacht ging hier naar waar het om gaat: naar Clara en de vlag, dat is echt een “big honour” hier en ik was echt zo blij dat zij degene is die het Canadese Team leidt, een team van 210 atleten! Zij was de perfecte keus, en als schaatsers zijn wij hier BEREtrots op.

“In Nederland lijkt het nu of ik het verklapt heb. In de eerste tweet had ik moeten zeggen dat ik het net in de krant gelezen had……en in de (onvolledige tweet) waarin ik zeg dat het een honest mistake was, doelde ik op het feit dat ik het ondanks het in de krant gelezen te hebben niet had moeten tweeten…” hiermee geeft Ingrid gelijk aan dat ze enige tijd niet meer zal twitteren.

Hieronder nog enkele foto’s van het tortse mmoment dat Clara Hughes wordt aangekondigd als vlaggendraagster.